یادداشت‌های یک طلبه

یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله که با رسالت و نبوت خود موجبات هدایت و خروج از جهالت را برای انسان‌ها فراهم کردند و در این راه سختی‌ها و مرارت‌های فراوانی را تحمل نمودند، در قبال این رسالت و هدایت، اجر و مزدی غیر از مودت ولایت اهل‌بیت علیهم‌السلام را طلب نکرد؛ ولی مع‌الأسف این امت نه‌تنها در مودت ولایت اهل‌بیت علیهم‌السلام متفق نشدند، بلکه بعضاً به دشمنی به ایشان پرداختند و در حق کسانی ستم کردند که در راه هدایت آنان از جان و مال خود گذشتند و مشقت‌های فراوانی را تحمل کردند.

نمونۀ این ظلم‌ها را در شهادت تمامی یازده امام قبل از حضرت مهدی علیه‌السلام و نیز اسارت اهل‌بیت و آزار و مزاحمت‌های دشمنان نسبت به ایشان که در تواریخ نقل شده است می‌توان مشاهده کرد.

حضرت مهدی علیه‌السلام با ظهورشان لباس ذلت بر تن این ظالمان خواهد پوشاند و با نابود کردن آنان، انتقام خون مظلومان را خواهد گرفت.

 

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده که در ضمن فرمایشی فرمودند:

«... ثُمَّ یَظْهَرُ السَّیِّدُ الْأَجَلُّ مُحَمَّدٌ صلی‌الله علیه و آله فِی أَنْصَارِهِ وَ الْمُهَاجِرِینَ وَ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ صَدَّقَهُ وَ اسْتُشْهِدَ مَعَهُ وَ یحضرُ مُکَذِّبُوهُ الشَّاکُّونَ فِیهِ وَ الْمُکَفِّرُونَ وَ الْقَائِلُونَ فِیهِ إِنَّهُ سَاحِرٌ وَ کَاهِنٌ وَ مَجْنُونٌ، وَ مُعَلَّمٌ وَ شَاعِرٌ، وَ نَاطِقٌ عَنِ الْهَوَی، وَ مَنْ حَارَبَهُ وَ قَاتَلَهُ حَتَّی یقتصَّ مِنْهُمْ بِالْحَقِّ، وَ یُجَازَوْنَ بِأَفْعَالِهِمْ مُنْذُ وَقْتَ ظَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلی‌الله علیه و آله، إِلَی وَقْتِ ظُهُورِ الْمَهْدِیِّ علیه‌السلام إِمَاماً إِمَاماً، وقْتاً وَقْتاً ...»[1]

(زمانی که حضرت مهدی علیه‌السلام ظهور می‌کند) آقای بزرگ محمد رسول خدا صلی‌الله علیه و آله با انصار و مهاجرین و آن‌ها که به او ایمان آوردند و نبوت او را تصدیق کردند و در کنار او شهید شدند، ظهور می‌کند. با ظهور آن حضرت کسانی که دعوت آن حضرت را تکذیب کردند و درباره پیامبری‌اش شک نمودند و او را انکار کردند و کسانی که گفتند او ساحر، غیب‌گو از روی گمان، دیوانه، تعلیم داده شده و شاعر است و از روی هوای نفس سخن می‌گوید و آن‌ها که با وی دشمنی و جنگ کردند، همه آن‌ها حاضر خواهند شد تا انتقام اعمالی را که از بعثت آن حضرت تا موقع ظهور حضرت مهدی علیه‌السلام با هر امامی و در هر وقتی از اوقات مرتکب شده‏اند، از روی حق و عدالت از آن‌ها گرفته شود.

 

این روایت اشاره به یکی از مسلمات و اختصاصات اعتقادی مذهب تشیع یعنی «رجعت» دارد و قرآن نیز گواه بر آن است.[2]

رجعت در اصطلاح به بازگشت زندگى به مجموعه ‏اى از مردگان پس از قیام حضرت مهدى علیه‌السلام و پیش از فرارسیدن روز قیامت گفته می‌شود و آن‌چنان‌که مرحوم سید مرتضى فرموده:

عقیده شیعه امامیه این است که خداوند هنگام ظهور امام زمان، گروهى از پیروان او را که پیش‌تر درگذشته‌اند برمی‌گرداند تا به ثواب یارى او و دیدار دولتش برسند و بعضى از دشمنانش هم برمی‌گردند تا از آنان انتقام گرفته شود.[3]



.[1] مختصر البصائر؛ ص 454

.[2] بحار الأنوار، ج‏53، ص 136

.[3] سیماى عقائد شیعه، ص 298

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی