یادداشت‌های یک طلبه

یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

خداوند در ابتداء سورۀ بقره می‌فرماید:

«الم ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ هُدىً لِلْمُتَّقِین‏»[1]

این کتاب که هیچ شکّى در آن نیست، هدایتى است براى تقواپیشگان‏.

 

سؤالی که پیش می‌آید این است که چرا خداوند در این آیه، هدایت‌گری قرآن را مختص انسانهای باتقوا معرفی کرده است؟!


در تفسیر نمونه به این سؤال چنین پاسخ داده شده است که:

مسلماً قرآن براى هدایت همه جهانیان نازل شده، ولى علت اینکه در آیه فوق هدایت قرآن مخصوص پرهیزکاران معرفى گردیده، این است که تا مرحله ‏اى از تقوا در وجود انسان نباشد (مرحله تسلیم در مقابل حق و پذیرش آنچه هماهنگ با عقل و فطرت است) محال است انسان از هدایت کتابهاى آسمانى و دعوت انبیاء بهره بگیرد.

به تعبیر دیگر، افراد فاقد ایمان دو گروهند: گروهى هستند که در جستجوى حقیقت هستند و این مقدار از تقوا در دل آنها وجود دارد که هر جا حق را ببینند پذیرا مى‏شوند؛ گروه دیگرى افراد لجوج و متعصب و هواپرستى هستند که نه‌تنها در جستجوى حق نیستند، بلکه هر جا آن را بیابند براى خاموش ‏کردنش تلاش مى‏کنند.

مسلما قرآن و هر کتاب آسمانى دیگر تنها به حال گروه اول مفید بوده و هست و گروه دوم از هدایت آن بهره اى نخواهند گرفت.[2]



[1] سوره بقره، آیه 1 و 2

[2] تفسیر نمونه، ج‏1، ص 68

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی