یادداشت‌های یک طلبه

یادداشت‌های یک طلبه

گاهی مطلبی تأثیرگذار می‌خوانم؛ سخنانی حکیمانه می‌شنوم؛ با نکاتی جالب مواجه می‌شوم ...
اینجاست که حیفم می‌آید این مطالب را از دست بدهم؛ نمی‌خواهم فراموششان کنم؛
و البته دوست دارم دیگران نیز از این مطالب بهره‌مند شود.
مخصوصاً اگر این مطالب، کلام‌الله باشند؛ یا فرمایشات معصومین علیهم‌السلام باشند.
چراکه خودشان فرموده‌اند:
إِنَّ حَدِیثَنَا یُحْیِی الْقُلُوب: حدیث ما دل‌ها را زنده کند...
این وبلاگ وسیله‌ای است برای این هدف تا چنین مطالبی ثبت‌شده و منتشر شوند.

طبقه بندی موضوعی

خداوند در قرآن کریم می‌فرماید:

*قُلْ أَ رَأَیْتُمْ إِنْ أَهْلَکَنِیَ[1] الله وَ مَنْ مَعِیَ أَوْ رَحِمَنا[2] فَمَنْ یُجیرُ الْکافِرینَ مِنْ عَذابٍ أَلیمٍ* قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بِهِ وَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْنا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فیضَلالٍ مُبینٍ*[3]

(ای پیامبر به کافران) بگو: به من خبر دهید، اگر خدا مرا و کسانى را که با منند هلاک کند، یا ما را مورد رحمت قرار دهد، چه کسى کافران را از عذابى دردناک پناه خواهد داد؟ بگو: اوست صاحب رحمت گسترده؛ به او ایمان آورده و فقط بر او توکل کرده‏ایم. پس به زودى خواهید دانست چه کسى در گمراهى آشکارى قرار دارد.


در مورد شأن نزول این دو آیه چنین نقل شده که کفار مکه برای رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله و مؤمنین آرزوی مرگ و هلاکت می‌کردند.[4]


رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله مأمور شدند تا به کفار بگویند ما مؤمنین به خداوند متعال دو نیکی در پیش رو داریم:

یا اینکه همان‌طور که آرزو دارید می‌میریم که در این صورت بهشت را پیش رو داریم؛ و یا اینکه خداوند ما را زنده نگه داشته و بر شما پیروز می‌گرداند؛ همان‌طور که ما به آن امید داریم.

حال که وضعیت ما که مؤمن به خداوند هستیم چنین است، شما که به خداوند متعال کافر هستید چه خواهید کرد و چه کسی شما را از عذاب آتش جهنم نجات خواهد داد. به‌بیان‌دیگر اگر برفرض که خدا خواست ما بمیریم و بهشت اوارد شویم، چه کسی شما را از آتش جهنمی که در انتظارتان است نجات خواهد داد؛ چراکه اگر خداوند به خاطر ایمان مؤمنین، آن‌ها را عذاب نکند، شما که کافر هستید نجات‌دهنده‌ای نخواهید داشت؛ و اگر برفرض که خداوند مؤمنین را به خاطر گناهانشان در روز قیامت مجازات کند، بازهم شما مأمنی نخواهید داشت؛ زیرا شما به خاطر کفرتان اولی به عذاب شدن هستید. همچنین اگر خدا ما را زنده نگه داشت و بر شما غالب گرداند، هیچ‌کسی باعث نجات شما از کشته شدن به دست ما نخواهد بود.[5]

خلاصه اینکه مرگ ما هیچ نفعی به حال شما ندارد و شما به خاطر کفرتان در روز قیامت قطعاً عذاب خواهید شد.

 

آیۀ دوم به‌نوعی ترقی از مطلب قبل است. با این بیان که نه‌تنها مرگ ما تأثیری در عذاب شدن شما ندارد، بلکه ما هیچ‌گاه هلاک نخواهیم شد؛ زیرا ما به خداوند ایمان آورده و بر او توکل نموده‌ایم؛ درحالی‌که شما به او کفر ورزیدید و به عناد با مؤمنین به او برخواستید».[6]


.[1] مراد از «هلاکت» در این آیه «مرگ» است (التبیان، ج‏10، ص 71)

.[2] مراد از «رحمت» در اینجا، نجات از مرگ و زنده نگه‌داشتن است (التبیان، ج‏10، ص 71)

.[3] سوره ملک: 67، آیه 28 و 29

.[4] مجمع البیان، ج‏10، ص 494

.[5] الکشاف، ج‏4، ص 583

.[6] مفاتیح الغیب، ج‏30، ص 597

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی